Lancia Ypsilon Elefantino Rosso

Deze Lancia bewijst het: ook met een beperkte beurs kun je in een hele leuke auto rijden!

In een tijd waarin de benzineprijzen door het dak gaan, is een vlotte auto met dikke motor voor veel mensen onbetaalbaar. Desondanks zijn er genoeg leuke alternatieven die wel bereikbaar zijn. Deze Lancia Ypsilon Elefantino Rosso is daarvan het ideale voorbeeld.

| Bijzonder design en praktisch

Italianen zijn erg goed in het maken van supercars zoals de Ferrari. Ook de kleine auto’s uit Italië zijn super. Denk bijvoorbeeld aan de Fiat 500, Panda, Uno, Cinquecento, en Punto. Deze Ypsilon deelt onderhuids veel techniek met de Punto Sporting, maar dan in een prachtig maatpak. De Y is desondanks net zo praktisch met 5 zitplekken, ruime kofferbak en neerklapbare achterbank.

Alleen het design is vele malen mooier. Persoonlijk vind ik het de mooiste compacte auto van eind jaren 90. Het hele ontwerp is een samensmelting van vloeiende lijnen. Kijk bijvoorbeeld eens hoe de zwarte stootstrip helemaal zwierig rondom de auto lijkt te zijn gedrapeerd. Of hoe de achterklep aansluit op de achterlichten, de motorkap doorloopt in de grille aan de ene kant en in de zijruiten aan de andere kant. In mijn ogen is er werkelijk geen lijn verkeerd.

Eindverantwoordelijk voor het design was Enrico Fumia die ook verantwoordelijk was voor het ontwerp van de Alfa Romeo GTV en het interieur van de Maserati 3200 GT.

Het dashboard van de Y kenmerkt zich door een centraal geplaatst instrumentarium, net zoals je tegenwoordig ziet in bijvoorbeeld de Tesla Model 3.

| Afmetingen

Aangezien je vrijwel nooit meer een Ypsilon in het wild ziet, leek het me handig om even toelichting te geven bij de foto’s. Deze Lancia is 2 cm langer dan een Peugeot 205 GTI. Hij is zelfs 12 cm langer dan een VW Up!, maar wel 60 kg lichter. Die extra lengte zie je terug in de binnenruimte. Het lagere gewicht merk je tijdens het rijden en in de maandelijkse kosten.

| Luxe en heritage

Lang voordat de Mini en Audi A1 kleine luxe auto’s waren, introduceerde Lancia al de Ypsilon. De eerste generatie was een heel vierkant autootje dat iets weg had van een Fiat Panda, maar dan vele malen luxer. Ook deze tweede generatie is erg luxe, met een dashboard dat bekleed is met alcantara, heerlijk zittende sportstoelen met hoogteverstelling en lendesteun, elektrische bedienbare ramen en spiegels, stuurbekrachtiging, toerenteller, JBL luidsprekers en lichtmetalen velgen. Deze uitvoering is voorzien van een heerlijk dik lederen sportstuur, witte wijzerplaten met rode verlichting, deels met alcantara beklede stoelen, en diverse sportieve styling elementen.

| Snel en zuinig

Eind jaren 90 was er nog geen sprake van downsizing van motoren. Toch haalde men in Italië al grootse prestaties uit een kleine cilinderinhoud. Door toepassing van 16 kleppen en dubbele bovenliggende nokkenassen, perste deze bescheiden 1.2-liter motor er al 86pk uit. Dat is net zoveel als een Audi A1 1.2 turbo, maar die weegt 130kg meer!

Lancia beperkte zich bij de Elefantino Rosso niet alleen tot een sportiever interieur en uiterlijk. Door toepassing van een close ratio versnellingsbak, reageert deze Y sneller op het gaspedaal en klimt hij gretig in de toeren. Het voelt daardoor alsof er meer dan 100pk in zit. Zoals wel vaker bij Italiaanse auto’s uit die tijd is deze Y in de praktijk veel sneller dan op papier. Hoewel de topsnelheid op papier 177 km/h bedraagt, lijkt een werkelijke top van boven de 200 km/h aannemelijker.

Deze auto is verkocht. Zoekt u er net zo een? Laat het weten via de zoekopdracht, dan zoek ik mee.